Een bloemlezing uit leerlingenreacties na het bezoek van de Poolse en Tsjechische partnerscholen Oktober 2007
De communicatie liep niet vanzelf. De eerste dag ging het vrij moeizaam, je moet elkaar immers leren kennen. Ook al heb je contact gehad via e-mail, toch blijft het nog spannend. Maar gelukkig had ik een heel leuke gaste. En vanaf dan ging verliep de communicatie alleen maar beter. Ik merkte ook door het meer gebruiken van mijn Engels het vlotter ging. En na enkele dagen ga je meer ingewikkelde woorden en zinswendingen gebruiken. Daarom vond ik het ook een goede training om mijn Engels bij te schaven. Wanneer ik terugkijk op de Comeniusweek, ben ik zeer blij dat ik me geëngageerd heb om deel te nemen. En ga ik deze ervaringen niet snel vergeten. Ik kan haast niet wachten om zelf naar de Tsjechië te gaan.
(Tacha)
Toen de Tsjechen waren aangekomen stonden we allemaal te kijken naar elkaar, net of we elkaar aan het keuren waren. De volgende dag naar zee gereden, het was wel grappig. Het was een van de eerste keren dat zij een zee hadden gezien dus veeeeeeeel foto’s getrokken. De volgende dag school, zij gingen weg naar Brussel. Dus ‘s morgens stress om hen op tijd op school te brengen want die kunnen niet snel fietsen.
(Laura)
Comenius was voor mij een hele belevenis. Het is niet alleen maar ontspanning en leuke activiteiten doen, er hoort ook wel heel wat organisatie bij. Er mag dan op voorhand wel wat gepland zijn, toch moesten wij zelf ook nog veel organiseren. Maar toch, ondanks alle stress en druk (die moet je erbij nemen), was het een heel leuke, nieuwe, en ook wel vermoeiende ervaring.
De Polen waren aangename gasten. Wat ook wel opviel is dat sommige Polen ook wel goed overeen konden komen met de Tsjechen. En dat zij ook met elkaar moesten communiceren in het Engels, wat soms toch ook wel misverstanden leidde. Dit werd vooral duidelijk bij het maken van de filmpjes. Ook sommige gewoontes van de Polen zijn toch anders dan die van hier, bijvoorbeeld wanneer ik de straat oversteek aan de lichten, dan stapte mijn Poolse gast altijd af, dit vanwege het feit dat auto’s waarschijnlijk in Polen minder rekening houden met fietsers.
Het was een hele bewogen week die ik niet snel zal vergeten.
(Kwinten)
Ik heb mijn Engels echt wel heb kunnen oefenen, ik heb enkele supermensen leren kennen en met de mensen die ook ‘een Poolse’ hadden ben ik ook veel beter bevriend, dus dat is echt wel goed! Het eindresultaat van het project was echt wel leuk en mooi om naar te kijken.
(Aurélie)
De week begon toen we voor de eerste keer elkaar ontmoetten op Zaventem. Toen wist ik nog niet wie er bij mij een hele week ging vertoeven, enkel dat ze Barbora heet. Op het einde van de week wist ik wel wat meer zoals: dat ze haar wortelen liever eet zoals Bugs Bunny dan geraspt, dat ze graag neuzen en chocolade eet, dat ze goed Engels kan (ze leert het al 6 jaar), een goede muzieksmaak heeft en het ontbijt heerlijk vond. In het begin at ze enkel kaas, maar toen ze eens choco en chocolade had geproefd at ze ineens dubbel zoveel! Ik weet ook nog dat ze de Belgische huisjes en straten en vooral de fontein van Mortsel aan de terminus allemaal geweldig mooi en gezellig vond, dat ze altijd vroeg wou gaan slapen (op een feestje wou ze al om half 12 naar huis, ben ik maar teruggegaan)
(Charlotte)
De rest van de week deden we ook ons best om elke avond eens samen te komen en iets leuks te doen. Zo gingen we iets drinken, of kwamen we gewoon bij iemand thuis samen voor een gezellige babbel. Ik heb aan het bezoek van de Tsjechen een heel goed gevoel overgehouden. Het was niet altijd makkelijk, qua communicatie dan, maar door middel van gebaren lukte het uiteindelijk wel. Ik besef wel dat ik 1 van de gelukkigen ben (Markèta sprak vloeiend Engels (haar mama werkt op de Amerikaanse ambassade in Praag) en kijk dan ook vol ongeduld uit naar ons bezoek aan hen. Kort samengevat: Het was een vermoeiende, maar erg deugddoende week die ik van m’n leven niet vergeet!
(Cedric)
Ik was vrij nerveus omdat ik helemaal niet wist wat me te wachten stond. Mijn gaste heette Katerina ( maar ik mocht haar Kate noemen). Ik vond het een lief en spontaan meisje. In vergelijking met de andere Tsjechische gasten kon ze beter Engels spreken. Toch was er nog een verschil in niveau tussen Kate en mezelf. Zij volgt namelijk nog niet zolang als wij, de Engelse les veronderstel ik. Het communiceren met elkaar verliep niet altijd even vlot, maar uiteindelijk wisten we toch van elkaar wat we bedoelden(voornamelijk dankzij het woordenboek). Ik vond het echt interessant om meer over haar cultuur te weten te komen. En heb vele aangename momenten met haar beleefd. Tegen het einde van de week begon ik Kate beter te kennen en schoot ik goed met haar op. Een enorm drukke en vermoeiende week was dit zeker wel !
Al bij al vond ik het tot nu toe al een hele leuke ervaring. Ik heb ook mijn vriendinnen van Olve ( die ook deelnamen aan dit project) veel beter leren kennen, niet enkel binnen de schooluren maar ook in hun vrije tijd. Dit heeft een hechte band gecreëerd. Ik kijk er al enorm naar uit om naar Tsjechië te vertrekken.
(Eleni)